معرفی آزمون MCMI و کاربرد آن

معرفی آزمون MCMI و کاربرد آن

دنیای روان شناختی امروز، دنیای بسیار پیچیده و گسترده ای است و با گذشت زمان و پیچیدگی انسان ها این علم با چالش های بسیاری برای شناخت شخصیت و ذهن آنها رو به رو میشود. بسیاری از روان شناسان در تلاش هستند تا با انجام تست ها و یا آزمون هایی بتوانند اختلالات شخصیتی و یا آسیب شناسی روانی را در یک فرد به دست آورند.

یکی از پرکاربردترین تست ها تست مریلون یا MCMI است. این آزمون به طور گسترده در محیط های بالینی و پژوهشی مورد استفاده قرار گرفته و کاربردها، مزایا، محدودیت ها و مقیاس های مختلفی هم دارد. گروه مشاوره تحصیلی آکو در این مقاله سعی بر این دارد تا این آزمون را به شما معرفی کند.

MCMI و تاریخچه آن

تئودور میلون، روان شناس مشهور آمریکایی برای اولین بار در سال ۱۹۷۷ آزمونی تحت عنوان MCMI معرفی کرد. این آزمون که تلفیقی از دیدگاه های روان شناختی، اجتماعی و زیستی طراحی شده تاکنون بارها ویرایش و منتشر شده که جدیدترین نسخه به روز رسانی آن با نام MCMI-IV منتشر شده است. این نسخه به روز شده در سال ۲۰۱۵ منتشر شده و نسخه چهارم این تست میباشد.

MCMI-IV از نظر تعداد سوال، مقیاس ها، دقت تشخیص و کاربردهای بالینی با نسخه کلی آن متفاوت است و بسیار کارآمدتر به نظر می رسد. به طور مثال سوالات بازنویسی شده از این دسته بازنویسی شده و دقیق و با سوگیری کم تری ارائه شده است. به طور کلی هدف این آزمون شناسایی اختلالات شخصیت و بررسی آسیب شناسی روانی است.

نظریه شخصیت میلون بر پایه تعامل الگوهای پایدار رفتاری و هیجانی و شناختی با محیط است. تئودور میلون شخصیت را بر اساس سه ستون اصلی توصیف میکند:

• لذت – درد
• فعال – منفعل
• خود- دیگران

ترکیب این سه اصل ، سبک های متفاوت شخصیتی را شکل داده و آزمون MCMI بر پایه همین الگوها طراحی شده است. هدف این آزمون به طور کلی این است تا سبک های شخصیت ناسازگار و اختلالات بالینی مرتبط با آن ها را شناسایی کند.

آزمون MCMI یک آزمون استعدادسنجی نیست و سعی بر این دارد نشان دهد تا چه مواردی مانع رشد یک فرد میشود. بسیاری از افراد از این آزمون برای استعدادیابی تحصیلی و شغلی استفاده میکنند که اینکار منجر به تفسیر های منفی از توانمندی های فرد خواهد شد.

مقیاس های شخصیتی در تست میلون MCMI

آزمون میلون یک پرسشنامه دو گزینه ای است که شامل گزینه صحیح و غلط میشود. این آزمون شامل مقیاس های شخصیتی زیر میباشد:

مقیاس های شخصیت بالینی

این مقیاس الگویی است که بخش پایدار شخصیت را مورد سنجش قرار میدهد. مقیاس شخصیت بالینی شامل شخصیت های : اسکیزوئید – شخصیت اجتنابی – شخصیت وابسته – شخصیت نمایشی – شخصیت خودشیفته – شخصیت وسواسی و شخصیت ضد اجتماعی است.

این مقیاس ها بخش ناسازگاری شخصیت را میسنجند و روش هایی که به انسان به طور مزمن در فکر و هیجان از آن استفاده میکنند. حال به توصیف کوتاهی از این مقیاس های شخصیتی میپردازیم.

شخصیت اسکیزوئید افرادی مستقل هستند که ترجیح به تنهایی میدهند. این افراد علاقه کم به داشتن روابط نزدیک و کناره گیری اجتماعی دارند.

شخصیت های اجتنابی افراد حساس به انتقاد و دوری از تعاملات اجتماعی دارند. این افراد بسیار از طرد شدن میترسند و احساس نا لایق بودن میکنند.

شخصیت وابسته نیاز شدیدی به حمایت دیگران دارند و در تصمیم گیری مستقل بسیار ناتوان هستند. این افراد بسیار تسلیم پذیر هستند.

شخصیت نمایشی احساساتی اغراق شده و ناپایدار دارند و نیاز مداوم به جلب توجه را در خود میبینند. رفتارهای نمایشی و ناپایدار از خصوصیات این افراد است.

شخصیت خود شیفته با اعتماد به نفسی بالا و حساس به انتقاد است. او احساس همدلی پایین داشته و نیاز به تحسین دارد.

شخصیت ضد اجتماعی به حقوق دیگران بی اعتنا است . رفتارها اغلب با پیامد های اجتماعی و منفی همراه هستند.

شخصیت های پرخاشگر بسیار سلطه گر و از تحقیر کردن دیگران لذت میبرند.

شخصیت های وسواسی نیز بسیار کمالگرا و انعطاف پذیر هستند. این افراد فشار روانی زیاد اما با عملکرد بسیار بالا دارند.

مقیاس های آسیب شناسی شدید شخصیت

این مقیاس ها برای افرادی که اختلالات شدیدتری دارند طراحی شده است. افراد دارای این مقیاس دارای شخصیت های پارانوئید، اسکیزوتایپال و مرزی هستند.

ویژگی های اصلی شخصیت های اسکیزوتایپال شامل تفکرات عجیب، روابط اجتماعی محدود و اضطراب اجتماعی بسیار شدید است. این نوع از شخصیت با اختلالات اسکیزوفرنیا شباهت نزدیکی دارد اما روان پرشی کاملی به شمار نمی رود.

افرادی که شخصیت مرزی دارند افرادی ناپایدار و با فکر خودکشی زیاد هستند. این افراد روابط بسیار آشفته ای دارند و به طور مدارم ترس از رها شدگی را احساس میکنند. در ادامه شخصیت های پارانوئید نیز افراد بی اعتماد و حساسی هستند و خشم آشکار و پنهانی دارند.

خطاهای رایج در تفسیر آزمون MCMI

با وجود این که تست میلون بسیار کاربردی و دارای اعتبار بسیاری است، اما در صورت استفاده نادرست میتواند گمراه کننده و حتی خطرناک باشد. یکی از شایع ترین خطاها در استفاده از این آزمون مختص به جمعیت های غیر بالینی مانند دانش آموزان و یا کارمندان است. همانطور که توضیح داده شد این آزمون یک آزمون اختصاصی برای جمعیت های بالینی است و استفاده از آن برای افراد عادی نیز نمیتواند مثمر ثمر باشد.

اینکه این آزمون نمره بالایی در بین تست های روان شناسی گرفته است به معنای تشخیص قطعی درست در ارتباط با اختلالات شخصیتی نیست و این موضوع میتواند مشکل ساز شود همچنین تفسیر نتایج بدون بررسی مقیاس های اصلاح ( ماننده افراط در پاسخ دهی مثبت یا منفی ) به صورت کلی آزمون را فاقد اعتبار و ارزش خواهد کرد.

یکی از اشتباهات بزرگ و غیر اخلاقی، استفاده از تست MCMI به عنوان تنها ابزار تشخیص است. این تست به هیچ عنوان نمیتواند جایگزین کاملی برای مصاحبه های بالینی باشد و مشاهدات حضوری رفتاری و تاریخچه روانشناسی فرد باید انجام شود.

تفسیر هرنوع از آزمون های روانشناختی باید زیرنظر متخصصین و افراد مجرب صورت گیرد. آزمون MCMI هم اینگونه است و آزمونی بسیار تخصصی است و تفسیر آن بدون آموزش بالینی میتواند باعث تشخیص نادرست و تصمیم گیری های غلط در فرد شود. تفسیر آزمون میلون تنها باید زیر نظر متخصصان آموزش دیده انجام شود.

اهداف تست MCMI

به طور کلی هدف تست میلون به زبان ساده این است که درمانگر متوجه شود از کجا باید درمان را شروع کند. این تست با نشان دادن آسیب های روانی فرد میتواند به پزشک القا کند که چه تصمیم مناسبی برای درمان او بگیرد و کدام مشکلات اولویت دارد و در مورد شیوه های درمانی مناسب تصمیم گیری کند.

علاوه بر این موضوع میزان وخامت مشکل و نوع اختلال را بتواند تشخیص دهد. اگر بخواهیم مثالی در این ارتباط بزنیم، دو فرد با اختلال شخصیت مرزی، ممکن است شدت مختلفی داشته باشند، یک فرد نیاز به روان درمانی شدید تر و دیگری به جلسات کوتاه تری نیاز خواهد داشت.

از این تست در محیط های بالینی و بیمارستان ها بسیار استفاده میشود و شکل اولیه مشکلات روانی نیز تشخیص داده خواهد شد. پس میتوان گفت اهداف اصلی این تست برنامه ریزی برای درمان، شناسایی اختلالات شخصیتی، پیش بینی مشکلات بالقوه و الگوهای ناسازگاری در افراد است.

محدودیت های سنی برای تست MCMI

تست میلون نیز دارای محدودیت سنی است و برای همه سنین انجام نمیشود. این تست مختص افراد بزرگسال بوده و حداقل سن توصیه شده برای آن ۱۸ سال است. البته به طور معمول بالاترین سن محدودیتی ندارد، اما شرایط بالینی شناختی فرد در نظر گرفته میشود.

دلایل مختلفی برای محدود بودن سنی این تست وجود دارد که میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

• سطح رشد شناختی
• ملاک های هنجاری
• جمعیت هدف بالینی

سوالات مربوط به این تست نیاز به توانایی درک جملات و پرسش های روان شناختی دارد و افراد زیر ۱۸ و کودکان نمیتوانند مفاهیم سخت و پیچیده آن را درک و به آن سوالات پاسخ دهند. استفاده از این تست در افراد با سن پایین باعث نتایج غلط و اغراق آمیز در اختلالات میشود.

با این تفاسیر این آزمون برای افراد با سن کم مجاز نیست و برای این افراد میتوان از آزمون های جاگزین دیگری مثل MACI استفاده کرد که مناسب این سنین طراحی شده است.

MCMI و هوش مصنوعی

در بسیاری از مراکز بالینی استفاده از نسخه های دیجیتال تست های روان شناسی مرسوم است. استفاده از این روش و پاسخ دهی به سوالات باعث صرفه جویی در زمان و دسترسی راحت به آن میشود. ترکیب نتایج میلون با الگوریتم های موجود در هوش مصنوعی میتواند الگوهای پیچیده را به سادگی تشخیص داده و بهتر شناسایی کند. البته این روش هنوز در مراحل مقدماتی است و میتواند نوید آینده بالینی هوشمند را بدهد.

پیشرفت تکنولوژی و هوش مصنوعی با نتایج میلون میتواند باعث دقیق تر و سریع تر شدن این نتایج شود اما باز هم باید تاکید کنیم که مصاحبه های حضوری بالینی نیز باید سر موقع انجام شود.

با تحلیل دقیق پروفایل های شخصیت، MCMI میتواند خطرات بالینی و مشکلات روانی را پیش بینی کند این کاربرد میتواند یک رویکرد پیشگیرانه و روان درمانی را تقویت کند. به طور کلی آیده MCMI در هوشمند سازی و تلفیق با روش های بالینی میتواند نقش برنامه ریزی های درمانی را پررنگ تر جلوه دهد.

سخن پایانی

تست MCMI به عنوان قدرتمندترین ابزار برای شناخت اختلالات روانی است که با تکیه بر نظریه تئودور میلون انجام میشود. با این حال استفاده صحیح از آن نیاز به دانش تخصصی و تلفیق با سایر روش های تشخیصی است. شما میتوانید برای مطالعه و آشنایی با دیگر تست های روان شناسی مطالب تست های هالند، MBTI و دیسک را مطالعه کنید.